BUKET SI NEM DEMIR

Merhaba Secati amca, kısa bi öykü yazmıştım onu bu sayfaya yazıyorum umarım okumaya fırsatın olur..

Kölne giden tren saat 6.00 da kalkacak, oğlumla bekliorum tren istasyonunda, elini sıkıca tutyorum.
Bugün Kölne gideceğiz, orda bi fabrika işci alıyormuş, pek bilgim yok ama tek ümidim.
Oğlum durmadan nereye gideceğimizi soruyor…
Ben Alamanyaya gideceğiz, orda sen okuyacaksın büyük adam olacaksın oğlum diyorum,
öyle deyince gülümsüyor.
Trene binerken son kez İstanbula bakıyorum. Hoşcakal çılgın şehir, hoşcakal memleketim.
Uzun bi yolculuk, haritada Köln çok yakın görünüyordu, ne kadar uzakmış meğer...
Oğlum kucağımda uyuyor, ne kadar mahsum görünüyor uyurken, o benim tek ümidim beni hayata baglayan tek can.
Almanya çok soğuk biye, havasıda insanları da çok soğuk. Neyse bi kaç yıl çalıştıktan sonra geri döneceğim zaten diye kendimi teselli ediyorum.
Oğlum okula gidiyor, alıştı buralara, almancası da pek iyi, ben okadar bilmiyorum.
Ben almanca konuşunca gülüyor, anne ne biçim konuşuyorsun, beni arkdaşlarımın yanında rezil etme diyor.

Günlerim fabrikada geçiyor, zaman su gibi akıp gidiyor.
Aynaya bakıyorum yüzüm çizgilerle dolu, boynum bükülmüş, kollarım eskisi gibi tutmuyor.
Oğlum kocaman oldu, okulunu bitirdi, mesleğini yaptı evi terk etti.
Artik tek başıma kaldım. Emeklilik maaşıyla geçinip gidiyorum işte.
Dediğim gibi elim ayağım tutmuyor, başım dönüyor, düşüyorum,
kendimi hastanede buluyorum.. istanbulu düşünüyorum..
BURAYA KADAR KISMEN DÜZELTTİM (Secati Demir)
ne icin geldim buralara diye soruyorum kendi kendime
oglum icin, onun okuya bilmsesi icin, gelecegini dü$ündügüm icin geldim...

Kapi tik tik ediyor. Buyrun diyorum.
Ahh oglum iyiki geldin seni cok özledim, kurtar beni buralardan , gel memlete dönelim...
Sarilmak isterdim ogluma ama uzak duruyor.
Dinle anne , sen iyi degilsin, artil tek ba$ina kalman dogru olmaz, en iyisi sen Huzur evinde kal, orada sana bakarlar. Hayirrrrrr, ben deli degilim... diyorum
Tamam Tamam, Bakariz anne diyor, cikiyor.
Bana kimse sormadi. Huzurevie soktular beni. Ne özel hayatim kaldi nede özel e$yalarim,
istanbul dan getirdigim e$yalarimin hepsinde hatiralarim vardi, oglum i$e yaramz diye hebsini attirdi, yenisini aldi. Kücük, karanlik bi odada bi kadinla kaliyorum .
Yanimda yatan Garib konu$amiyor, bütün gün uyuyor..

Bense bekliyorum, ölümü bekliyorum...
Aferin Buket. Hiç türkce okumadığın halde hem bize has duygu yüklüsün hemde kelime hazinen geniş. Yukarıda ben sadece ı ş ç ğ harflerini düzelttim.
Secatipek Demir



Druckbare Version